Guðfinna Birta

KÍNA

Það var lítið sofið fyrir brottför. Lagt var af stað kl 06:30 og við vorum mætt í Leifsstöð kl 7. Til allrar hamingju klikkaði WOW air ekki og við vorum mætt á London Gatwick 20 mínútum fyrr en áætlaðist. Við fundum okkur kósý stað til að borða á og nelgdum okkur á sæti þar sem innstunga var í augnsýn. Þarna plöntuðum við okkur í 5 tíma og horfðum á þætti, borðuðum og drukkum kaffi.

Biðin endalausa

Loksins var komið að check-in og það gekk smurt fyrir sig (fyrir utan tollverði Gatwick sem fannst bakpokinn minn eitthvað grunsamlegur og þreifuðu svoleiðis á honum bak og fyr og tóku sýni). Svo var komið að flugi nr 2. London – Dubai, 7 tíma flug með stórveldinu Emirates. Við löbbuðum inn í flugvélina og þar blasti við okkur þvílík paradís og lúxus. Risastjór sjónvörp, hægindarstólar, flísteppi og kósýsokkar. Þetta væri nú ekki frásögu færandi nema hvað að flugfreyjan segir mér að labba í hinn endan á flugvélinni þar sem að zone-ið mitt er. Jebb þetta var fyrsta farrými sem ég var að labba í gegnum. Ég tyllti mér svo í þrönga 3gja manna sætin og fékk bómullarteppi og setti á mig skeifu.

Flugið var gífurlega lengi að líða og bakið á mér höndlaði það takmarkað. Samt sem áður topp næs fyrirtæki með all included hvað mat og drykki varðar og óhætt að segja að ég fór rúllandi út úr vélinni (annað má segja um Stefán en hann fékk einhverja diet/sykursýkismáltíð með engum eftirrétt né sykri). Svo lentum við, loksins eftir 7 leiðinlega klukkutíma, í Dubai. Fínn flugvöllur og allt 100x of ýkt þarna (geri mig sterklega grein fyrir því að einhverjir olíufurstar eiga þetta en djís lúís) Jæja eftir 4 tíma bið á gullflugvellinum var loksins komið að seinasta fluginu Dubai – Beijing. Langt flug, keimlíkt fluginu á undan og konan sem sat fyrir hliðiná Stefáni bætti þó úr fluginu og hló ég dátt af frekju konunni sem að heimtaði meiri djús og hjálpaði sér bara sjálf ef flugfreyjurnar voru ekki til staðar. Snarðóð kona sem að varð alltaf extremely pirruð ef Stefán þurfti að pissa.

Biðum í endalausri röð útaf kínverska visanu enn það hafðist á endanum. Fundum okkur svo bíl til að skutla okkur á hostelið og við tók endalaus umferð, týndur bílstjóri og tveir smeykir íslendingar. Eftir 90 mínútur af rápi fram og til baka um Peking fann ÉG loksins hostelið og vorum þá loksins komin á áfangastað eftir 31 tíma ferðalag frá Reykjavík.

Peking

Vöknuðum 8:30 daginn eftir og þar með byrjuðum á ferðinni okkar um Asíu. Ferðinni var að þessu sinni heitið í Forboðnu borgina og Silk Market. Forboðna borgin var góð afþreying en við vorum tæp á því að eyða 2.000 kalli að fara þangað inn þar sem allar eigur manns eru teknar af manni og engar myndir leyfðar. Eftir Forboðnu borgina kíktum við á hinn fræga Silk Market í þeim tilgangi að kaupa á okkur úlpur fyrir Kínamúrinn. Eftir 3 skóparakaup ákváðum við að taka okkur saman í andlitinu og fara leita af þessum helvítis úlpum. Þarna fór fram heilmikið prútt og drama en þegar uppi var staðið löbbuðum við, íslendingarnir tveir, alsælir þaðan út með ódýru úlpurnar okkar – tilbúin að fara skoða Kínamúrinn.

SP að gæða sér á gucci kjúklingagrænmetisrétt á Silk Market

Við ákváðum svo í skyndi að kíkja í Temple of Heaven en þegar að við mættum var byrjað að dimma svo mikið að það var lítið hægt að sjá og allt orðið frekar draugalegt. Þannig að við ákváðum bara að pilla okkur út sem var lengi gert sökum þess að þessi garður er margir kílómetrar. Svo tók við leitin af taxa. Eftir að hafa verið neitað af 4 töxum lentum við loksins á bílstjóra sem vildi keyra okkur. Við hefðum að sjálfsögðu bara tekið lestarkerfið hefði Metro verið í augnsýn en það eina sem við sáum var strætó (allar leiðbeiningar á kínversku) og leigubílar. Kínverjar eru virkilega skrýtnar mannverur. Pirraðir og flest allir virkilega óhamingjusamir (í framan allavega) leiðast útlendingar og það koma bara risastór dollara merki í augun þeirra þegar þeir sjá okkur. Reynt að selja manni allan fjandann. Við enduðum svo kvöldið á núðlum og rækjum!

Kínamúrsferðin hófst snemma og vorum við mætt kl 10 að múrnum með guide. Það var í boði að labba upp 400 metra af tröppum eða fara í ‘skíðalyftu’ og sleðaferð til baka á 1.600. þið getið rétt svo ímyndað ykkur hvort tilboðið við tókum. Lyftan var óstöðug en ég hélt kúlinu og ákvað að vídjóblogga. Svo eftir nokkrar mínútur vorum við mætt. Kínamúrinn, þvílíkt virki !! löbbuðum upp endalausar stigabrekkur og þetta var í einu góðu reikningsdæmi ; háar hnélyftur + dauðaganga + tabata + ég í gallabuxum = erfiðasti dagur lífs míns – En algjörlega þess virði! Við spókuðum okkur á múrnum og nutum okkar að vera á einu af 7 byggingarundrum veraldar. Fengum ekkert svakalega skemmtilegt veður, þoka sem að vísu hvarf og fengum smá sólskín en það hefði mátt vera hlýrra (sem betur fer vorum við búin að gera kjarakaup á þessum úlpum ;))

ding dong rice are done

Þegar við vorum búin að vafra um Muitianyu vegginn beið okkar þessi sleðaferð niður hæðina. Því miður fengum við ekki að fara eins hratt og við óskuðum eftir – ástæðan voru tvær rússneskar konur fyrir framan okkur á brautinni. Ekki nóg með að þær voru í pels og á pinnahælum (já – á Kínamúrnum, stay classy san diego) heldur fóru þær svo hægt niður brekkuna að ég og Stefán náðum þeim og fylgdum þeim niður hæðina. Enn undir lokin voru Babúskurnar byrjaðar að gefa í og allt endaði vel og sleðaferðin ekkert nema snilld. Eftir Kínamúrinn fórum við í hádegismat á veitingarstað í Þorpinu. Við borðuðum á okkur gat og héldum svo ‘heim’ uppá hostel og við tók hvíld.

Rennibrautin !!

Þessir fínu fellar biðu okkar þegar við komum niður

maturinn var ekki síðri á þorpsveitingarstaðnum!

PS. Gleymdi að segja frá því að ég var búin að sjá Kínamúrsferðina fyrir mér. Hoppa upp í rútu – hlusta á ipod – leggja mig.

Raunveruleikatjekk vol.1 : Alls engin rúta, einungis sendiferðabíll, nokkuð viss um að sætið mitt hafi aldrei verið upprunarlegt sæti heldur bara sótt svamp, lak og heftibyssu og græjað þetta OG ég gleymdi ipodnum. En af einhverjum ástæðum steinrotaðist ég í þessum bíl og vaknaði rétt áður en við lentum þar. Ég þarf augljóslega að fara átta mig á því að ég er stödd í Asíu – ekki á leið í Terra Mitica á Benidorm.

Eftir hvíldina fórum við á virkilega vafasamlegan veitingarstað og þar tók á móti okkur hlýlegur kall og bauð okkur að setjast inn. (ég og Stefán erum nokkuð viss um að þetta hafi verið vændishús). Við ákváðum bara að gerast djörf og panta okkur einhvern viðbjóð. Við pöntuðum okkur svínseyra, andartungu og kalda önd. Já öll beinin fylgdu og þetta var ekkert sérlega gott. Við daredevil-arnir fengum ekki nóg og um leið og við vorum búin þarna var Night Market að byrja. Endalausir básar með skrýtnum mat. Þar tókum við því ‘rólega’ og fengum okkur kolkrabba, smokkfisk, djúpsteiktan banana og forboðin ávöxt. Misgott eins og það var margt.

Andartunga

Svínseyrað og köld andarbringa

Daginn eftir var svo stífplanaður dagur. Ræs snemma og byrjuðum daginn á að skoða Tiananmen Square og allt þar í kring. Svo lá leiðin í fyrsta strætómissionið að Ólympíuþorpinu. Strætóin stoppaði beint fyrir framan þorpið og blasti hið fræga Bird Nest fyrir augum okkar. (þess má til gamans geta að það kostaði 1 yuan í strætó sbr. 20 krónum). Við vorum hæstánægð að finna MCdonalds þar og Bic mökkuðum okkur í gang og fórum að skoða þorpið. Snilld í alla staði.

Eftir það fórum við í lestarmission og fórum að Temple of Heaven aftur því að við mættum svo seint seinast að það var byrjað að dimma svo hryllilega mikið. Engin vonbrigði þar á ferð og enduðum ferðina á myndartöku í boði kínverskra kvenna sem skelltu okkur í búning og tilheyrandi.

Temple of heaven

Temple of heaven að kvöldi til

Eftir þetta var farið út og við áttuðum okkur á því að ein stærsta gata Beijing borgar var einni götu fyrir ofan hostelið. Fundum þar risastórt mall og þar var verslað smávegis. Borðuðum svo þar asískan mat (en ekki hvað?) og ég smakkaði sushi sem mér fannst ekki vont!! Kíktum svo út á götuna sem minnti helst á Drottningsgatan í Svíþjóð.

Sushi

Night Market

SP með kolkrabba

Forever 21 var á Sun dong an verslunargötunni... þarf ekki að segja meira en það!

Beijing er búin að vera geðveik í alla staði. Er ekki frá því að það kítli í manni að langa skoða fleiri staði hér í Kína eftir þessa ferð. Hostelið okkar var sjúklega vel staðsett og staffið reyndi sitt besta að hjálpa okkur með allt sem við báðum um. Skildum við Beijing með smá söknuð en huggum okkur við það að það er nóg af ævintýrum eftir!